Welkom bij Footprints Around The World

vakantiesalon

Welkom bij Footprints Around The World.

Mijn naam is Lien.

Tikkeltje rusteloos.
Enthousiast.
Steeds op zoek naar de beste versie van mezelf.
Naar geluk.
Naar avontuur.
En naar de mooiste plekjes die de wereld te bieden heeft.

Delen mee in mijn zoektocht:
Man en kids; twee stuks deugnieterij …

Waar zetten we onze footprints?
Overal…
Van Middelkerke tot Marrakesh,
van La Roche tot Las Vegas,
van Nederland tot Noorwegen.
En alles daar tussenin.
Op onze manier.
Steeds onderweg.
Een tikkeltje rusteloos.
Met veel enthousiasme.
Met zin voor avontuur.

Ook deze blog trek ik door in dezelfde lijn….
Waarschijnlijk een tikkeltje rusteloos.
Met veel enthousiasme.
Zonder vast te houden aan de ‘do’s and don’ts’ voor het schrijven van een blog.
Op mijn eigen manier.

Voor mijn eigen tikkeltje geluk, en dat van al wie hier met plezier een keertje komt lezen en mee wegdroomt van waar we zo van houden…

What’s your next destination?

Simpelweg gelukkig zijn… In SaPa.

Er is 1 ding waar ik echt niet van hou.

Regen.

Regen in mijn gezicht.
Natte haren.
Je ogen amper kunnen openen door gemiezer en geplens.
Natte billen op een kletsnat fietszadel.
Doorweekt ergens aankomen, nadat je even voordien piekfijn uitgedost klaar stond voor vertrek.

De enige momenten waarop ik zacht gedruppel of een hevig onweer wél bijzonder kan appreciëren, is wanneer ik lekker knus binnen zit.   Lekker warm in de zetel.  Gezelligheid boven alles.

En toch.
Uitgerekend op deze druilerige dag – doorweekt thuisgekomen, natte haren hangen als slappe slierten voor m’n ogen – mijmer ik over mijn mooiste herinneringen op reis.  Over onvergetelijke plekjes.  Tripjes die me voorgoed veranderd hebben .  Reizen die me verrijkt hebben.  Momentjes die ik nooit zal vergeten.

Lees hier snel verder…

Pure gezelligheid in Puerto de Mogàn

Ik ben een gezellige.

Of het nu dekentje-kersenpittenkussen-zetel-koffietje is of op café hangen met mensen die ik heel graag zie.

Of het nu een oprechte warme knuffel is of een apéro’ke met de buren.

Of het nu een gezelschapspelletje is met een kommetje chips en een lekker pintje dabei of een Netflix avondje met een lekker glaasje wijn.

Als het maar gezellig is.  En jah.  Daar hoort bij mij steevast goed gezelschap én lekker eten of drinken bij.

En laat die gezelligheid nu net zijn waar ik ook op vakantie naar op zoek ga.

Lees hier snel verder… 

Gran Canaria… Liefde op het 2de gezicht…

Gran Canaria.
De plek waar menig landgenoten hun 2de verblijfje hebben.
Dé zonzekere bestemming bij uitstek in de herfst- en wintermaanden. Eén van de meest geboekte reizen onder Belgen dit najaar.
Maar waarom eigenlijk?
Nee, het zou geen liefde op het eerste gezicht worden met Gran Canaria.
De reden?
Een kleine portie vooroordelen van mijn kant.
En dan krijgt de tegenpartij geen eerlijke kans om een goeie eerste indruk te maken… Al doet ie nog zo z’n best.

Pintjes drinken in de ochtend. De grote leerschool van reizen. Of net van niet-reizen…

Corona.
Je wilt er niet meer over lezen.
Je wilt er niets meer over horen.
Het komt je oren uit.
Vast wel.
Bij mij ook overigens.
En laat dat daarom hoegenaamd niet het onderwerp zijn van deze blog, slechts de aanleiding. De intro. De reden waarom ik zo uitkeek naar deze trip. Smachtte zelfs.
Want door dat vieze beestje hebben jij en ik de afgelopen 2 jaar vermoedelijk veel tripjes moeten annuleren. Plannen moeten laten varen. Dromen on hold moeten zetten. Niet onoverkomelijk, niets in vergelijking met wat dat coronabeest wereldwijd heeft aangericht.
Wel gewoon jammer.
Doodzonde als je net als ik zo van reizen houdt.
Als je energiepeil een boost krijgt van reizen plannen, nieuwe landen ontdekken, op avontuur gaan.
Als je ogen beginnen fonkelen en je hart een sprongetje maakt bij het boeken van vliegtickets, alsof je net een mooie liefdesbrief in handen kreeg.
Als je gulzig alles in je opneemt dat een land je te bieden heeft.
Als je met spijt enerzijds, maar gevuld met voldaan geluk anderzijds weer huiswaarts keert, naar je eigen warme nest.

Goesting.

Het is hier stilletjes geweest de voorbije tijd…  De fut was er even uit, de goesting om te schrijven even verdwenen. Te veel ‘moeten’ schrijven, en dat werkt niet. Dit vrijgevochten vogeltje doet liefst van al haar eigen zin. We moeten al zoveel, dus waarom zou ik mezelf in mijn vrije tijd ook nog verplichtingen en deadlines opleggen?

Nee, schrijven lukt alleen als de goesting er is. Als het weer kriebelt. Als ik ‘s nachts droom van nieuwe teksten en er ‘ s ochtends niet snel genoeg aan kan beginnen. Als de wereld dan rondom mij onopgemerkt kan ontploffen omdat ik zo in gedachten verzonken ben. Dat zijn de momenten. Dan moet het gebeuren.

En daar komt dan het leuke nieuws: na een lange stilte, was ze daar plots weer: die goesting. Op de bus tussen de rijstvelden van Vietnam, mijmerend tussen de prachtige vergezichten, kwamen daar ineens de ideeën, de kriebels, de inspiratie…

Ik ga dus weer aan de slag… Niet meer met 2 artikels per week zoals ik eerder deed, maar wanneer ik goesting heb.

Nah.

Zonder moetjes, zonder deadlines.

Minder kwantiteit, meer kwaliteit.

Schrijven met goesting dus.

En wat dat precies zal geven, vind je hier binnenkort op mijn blog. Kom dus geregeld een kijkje nemen.. I ‘ll keep you posted!

 

Verrassend Riga

Ben jij wel eens in Riga geweest?  Riga… uhh…. waar lag dat ook alweer?

Riga – hoofdstad van Letland dus – heeft nog flink wat aan bekendheid te winnen, zo blijkt wanneer wij onze citytrip geboekt hebben.  Niemand begrijpt wat we dààr in godsnaam gaan zoeken.  “Grauw en grijs.  Niets te zien.  Koud.”   Zal ik even korte mètten maken met deze vooroordelen?  Riga was een van mijn meest fantastische citytrips ooit!

Lees hier snel verder!